تاریخ انتشار: پنجشنبه 14 آبان ۱۴۰۵ نقاشی حیوانات با آبرنگ: بافت مو و پر بافت مو و پر، همان جزئیاتی است که به نقاشی آبرنگ حیوانات جان میدهد. در این راهنما، انتخاب قلممو داوینچی و اسکودا و تکنیکهای اجرای بافت را گامبهگام بررسی میکنیم. وقتی به یک نقاشی آبرنگ از یک حیوان نگاه میکنید، چه چیزی باعث میشود باور کنید که آن تصویر واقعاً زنده است؟ رنگها، فرم بدن، و مهمتر از همه، بافت سطح. مو و پر، دو عنصری هستند که به چشم بیننده میگویند این حیوان خزدار است یا پَردار، نرم است یا زبر، و در چه نوری قرار دارد. بسیاری از هنرجویان در کشیدن فرم و رنگ موفق میشوند، اما در مرحله بافت متوقف میشوند. نتیجه، تصویری است که شاید شبیه باشد، اما حس ندارد. نقاشی حیوانات با آبرنگ، به دلیل ماهیت سیال و غیرقابل کنترل این مدیوم، چالش خاصی دارد. برخلاف رنگ روغن یا اکریلیک که میتوانید لایههای ضخیم بسازید، آبرنگ اجازه میدهد رنگ در کاغذ نفوذ کند و بافت را از دل خودِ کاغذ و نحوه نشستن رنگ بیرون بیاورید. اینجاست که انتخاب ابزار، بهویژه انواع قلممو نقاشی، تعیینکننده میشود. یک قلمموی نامناسب، حتی با بهترین تکنیک، بافت مورد نظر را خراب میکند. در این مقاله، مسیر کامل از انتخاب قلممو تا اجرای بافت مو و پر را بررسی میکنیم. تمرکز ما روی دو برندی است که در ایران بهعنوان نماینده انحصاری در سایت مهآرتیست عرضه میشوند: داوینچی و اسکودا. اگر تا انتهای این مطلب همراه باشید، نهتنها میدانید چه قلممویی برای چه بافتی مناسب است، بلکه میتوانید همان بافت را روی کاغذ پیاده کنید. انتخاب قلممو برای بافت مو و پر: چرا داوینچی و اسکودا فرق میکنند؟ بافت مو و پر، دو نوع مختلف از جزئیات را میطلبد. مو معمولاً نرم، پیوسته و جهتدار است. پر، ساختاری لایهای و گاه سختتر دارد. هیچ قلممویی بهتنهایی برای هر دو ایدهآل نیست. اما در میان گزینههای موجود، دو برند در بازار ایران جایگاه ویژهای دارند که انتخاب را منطقیتر میکند. قلممو داوینچی: دقت و کنترل برای جزئیات ظریف وقتی صحبت از قلمموی داوینچی میشود، اولین چیزی که به ذهن میرسد دقت در ساخت و توانایی نگهداشتن آب و رنگ به شکلی متعادل است. برای بافت مو، بهویژه موهای ریز و جهتدار مانند موی گربه یا پرهای کرکی پرندگان کوچک، قلمموهای گرد با نوک تیز داوینچی انتخاب طبیعی هستند. سری ماجستیک این برند، که ترکیبی از الیاف طبیعی و مصنوعی است، برای کشیدن خطوط نازک و پر کردن فضاهای کوچک بدون پخش شدن رنگ بسیار مناسب است. نکته مهم درباره داوینچی این است که فشار و رهاسازی آب در این قلمموها قابل پیشبینی است. وقتی میخواهید یک تار مو را با یک ضربه کوتاه و کنترلشده بکشید، نمیخواهید قلممو ناگهان آب اضافه آزاد کند و خط را پخش کند. این قابلیت پیشبینی، در بافتهایی که هر ضربه باید دقیقاً همانجا بایستد، حیاتی است. قلممو اسکودا: انعطاف و ظرفیت رنگ برای پوششهای وسیعتر در سوی دیگر، قلمموی اسکودا با رویکرد متفاوتی وارد میشود. سری باروکو این برند از الیاف مصنوعی مشابه White Toray ساخته شده و نوک منحصربهفردی دارد که به هنرمند اجازه میدهد با یک قلممو در سایز متوسط یا بزرگ، هم خطوط ریز بکشد و هم سطوح وسیعتر را پوشش دهد. برای بافت پر، بهویژه پرهای بزرگتر مانند پرهای بال پرندگان شکاری یا پرهای دم، این انعطاف ارزشمند است. سری پرادو اسکودا نیز ویژگی جالبی دارد: ترکیبی از الیاف در سه قطر و طول متفاوت که تجربهای شبیه به قلمموی موی سمور طبیعی را شبیهسازی میکند. این یعنی میتوانید نوک را برای جزئیات فشار دهید و همزمان بدنه قلممو حجم کافی رنگ را برای یک ضربه محکم و یکدست نگه دارد. برای پرهایی که نیاز به یک لایه رنگ پیوسته با لبههای نرم دارند، این رفتار بسیار کارآمد است. اگر تازه شروع کردهاید و نمیدانید از کجا باید خرید کنید، پیشنهاد میکنیم ابتدا یک قلمموی گرد سایز ۴ یا ۶ از داوینچی و یک قلمموی سرگرد سایز ۸ یا ۱۰ از اسکودا تهیه کنید. این ترکیب، تقریباً تمام نیازهای بافت مو و پر را پوشش میدهد بدون اینکه هزینه زیادی صرف کنید. تکنیک خشک روی خشک: کلید واقعی بافت مو اگر فقط یک تکنیک را از این مقاله بخواهید به خاطر بسپارید، آن تکنیک خشک روی خشک است. در آبرنگ، وقتی میگوییم «خشک»، منظورمان کاملاً خشک نیست. قلممو باید رنگ را نگه دارد اما آب اضافی آن گرفته شده باشد. کاغذ هم باید کاملاً خشک باشد. نتیجه، ضربههایی است که لبههای ناهموار و بافتی شبیه به مو یا خز ایجاد میکنند. روش کار ساده است اما نیاز به تمرین دارد. قلممو را در رنگ بزنید، سپس روی یک دستمال کاغذی یا پارچه تمیز بکشید تا بیشتر رطوبت آن گرفته شود. حالا قلممو را روی کاغذ خشک فشار دهید و به سرعت بکشید. خطی که به دست میآید، پر از فضاهای خالی ریز است. این فضاهای خالی همان چیزی است که به چشم، حس خز یا مو میدهد. برای موی حیواناتی مانند روباه، گربه یا سنجاب، جهت ضربه مهم است. مو در طبیعت یک جهت دارد: از سر به سمت دم، یا از بال به پایین. اگر ضربههای شما خلاف جهت مو باشد، بافت مصنوعی به نظر میرسد. قبل از شروع، به تصویر مرجع نگاه کنید و مسیر مو را با انگشت روی کاغذ دنبال کنید. سپس همان مسیر را با قلممو تکرار کنید. نکتهای که بسیاری از هنرجویان نادیده میگیرند این است که تکنیک خشک روی خشک را میتوان روی لایههای قبلی رنگ هم اجرا کرد. یعنی ابتدا یک لایه رنگ پایه (مثلاً قهوهای روشن برای خز) بزنید، بگذارید کاملاً خشک شود، و سپس با رنگ تیرهتر و قلمموی نسبتاً خشک، بافت مو را روی آن ایجاد کنید. این کار عمق و واقعگرایی بیشتری میدهد. بافت پر: از لایههای نرم تا جزئیات تیز پرها با مو متفاوتاند. یک پر از بخشهای متعدد تشکیل شده: پرهای کرکی نرم در پایه، پرهای پوششی در وسط، و پرهای پروازی بلند و سختتر در لبهها. اگر همه را با یک تکنیک بکشید، نتیجه تخت و بیروح میشود. پرندگان آبرنگی خوب، پرهایی دارند که میتوانید تقریباً سختی یا نرمی هر بخش را حس کنید. برای پرهای کرکی و نرم (مثلاً روی سینه یا گردن پرنده)، از تکنیک خیس در خیس استفاده کنید. کاغذ را کمی مرطوب کنید (نه خیسِ خیس)، رنگ را با آب بیشتری رقیق کنید و بگذارید رنگ خودش پخش شود. این پخششدگی طبیعی، همان نرمی پرهای زیرین را شبیهسازی میکند. نیازی به کشیدن تکتک پرها نیست. برای پرهای پروازی و لبههای بال، دقیقاً برعکس عمل کنید. کاغذ باید کاملاً خشک باشد، قلممو باید نوکتیز و نسبتاً کمآب باشد، و ضربهها باید از پایه پر به سمت نوک کشیده شوند. یک قلمموی گرد با نوک خوب (مثل داوینچی سایز ۲ یا ۳) برای این کار ایدهآل است. اگر پرها را با یک قلمموی بزرگ و پرآب بکشید، لبهها محو میشوند و تیزی خود را از دست میدهند. یک تمرین مفید: یک پر جدا (مثلاً یک پر کبوتر یا مرغ) را روی میز بگذارید و با دقت به ساختار آن نگاه کنید. ببینید کدام بخشها نرم و کدام سختتر هستند. سپس سعی کنید همان حس را با آبرنگ بازسازی کنید. این تمرین، بیشتر از هر ویدیوی آموزشی، چشم شما را به بافت پر عادت میدهد. کاغذ و رنگ: عواملی که بافت را تقویت یا تضعیف میکنند حتی با بهترین قلممو و دقیقترین تکنیک، اگر کاغذ مناسب نباشد، بافت درست از آب درنمیآید. برای بافت مو و پر، کاغذی با گرماژ حداقل ۳۰۰ گرم و سطح نیمهزبر یا زبر توصیه میشود. کاغذهای صاف و براق (مثل Hot Press) برای جزئیات ظریف خوب هستند اما برای بافت خشک، سطح ناهموار بهتر عمل میکند زیرا رنگ روی برجستگیهای کاغذ مینشیند و فرورفتگیها خالی میمانند. در صفحه اصلی مه آرتیست میتوانید بلوکهای آبرنگ و مقوای حرفهای برند واترکالریست را پیدا کنید که برای همین نوع کارها طراحی شدهاند. این کاغذها با گرماژ مناسب و بافت کنترلشده، اجازه میدهند رنگ بدون ایجاد لکههای ناخواسته روی سطح بنشیند. اگر قصد دارید روی بافت مو و پر بهطور جدی کار کنید، سرمایهگذاری روی کاغذ مناسب، بیشتر از خرید یک قلمموی گرانقیمت دیگر، نتیجه میدهد. در مورد رنگ هم یک نکته کاربردی وجود دارد: برای بافت مو، از رنگهای دانهدار (Granulating) استفاده کنید. این رنگها وقتی خشک میشوند، ذرات ریز رنگ در سطح کاغذ رسوب میکنند و بافتی طبیعی و ناهمگون ایجاد میکنند. رنگهای شفاف و یکدست، برای بافت خشک انتخاب خوبی نیستند زیرا نتیجه بیش از حد صاف و مصنوعی به نظر میرسد. اشتباهات رایج در بافتسازی و راهحل آنها یکی از رایجترین اشتباهات، عجله در لایهگذاری است. هنرجو یک لایه رنگ میزند، صبر نمیکند کاملاً خشک شود، و بلافاصله لایه بعدی را اضافه میکند. نتیجه، گِلی شدن رنگ و از بین رفتن بافت است. قانون ساده است: اگر کاغذ هنوز براق است، خشک نشده. صبر کنید. استفاده از سشوار با باد سرد میتواند زمان انتظار را کوتاه کند. اشتباه دوم، استفاده از قلمموی خیلی بزرگ برای جزئیات است. وقتی قلمموی سایز ۱۲ را برای کشیدن تارهای موی یک سنجاب کوچک به کار میبرید، کنترل از دست میرود. برای بافتهای ریز، همیشه از کوچکترین قلممویی استفاده کنید که هنوز میتواند رنگ کافی را حمل کند. یک قانون تجربی: اگر نمیتوانید ضربه را دقیقاً همانجایی که میخواهید متوقف کنید، قلممو بزرگ است. اشتباه سوم، نادیده گرفتن جهت نور است. بافت مو و پر در نقاشی، بدون درک نور و سایه، فقط یک الگوی تکراری است. قبل از اضافه کردن بافت، مشخص کنید نور از کدام سمت میآید. ضربههای بافت را در جهت نور و سایه تنظیم کنید: در قسمتهای روشن، ضربهها کمتر و ظریفتر، و در سایهها، پررنگتر و متراکمتر باشند. این تفاوت، همان چیزی است که به بافت، حجم میدهد. اشتباه چهارم که کمتر به آن پرداخته میشود، استفاده نکردن از تصویر مرجع با کیفیت است. کشیدن بافت مو از حافظه، تقریباً همیشه به نتیجهای کلیشهای منجر میشود. یک عکس با نور خوب، جزئیات واضح، و زاویه مناسب، نیمی از راه است. اگر به پرنده یا حیوان زنده دسترسی ندارید، از عکسهای باکیفیت استفاده کنید و به الگوی مو یا پر دقت کنید، نه فقط به رنگ و فرم کلی. از تمرین تا اثر حرفهای: مسیر یادگیری بافت بافتسازی در آبرنگ، مهارتی است که با تکرار ساخته میشود. هیچکس با خواندن یک مقاله یا تماشای یک ویدیو، بافت موی واقعگرایانه خلق نمیکند. اما تمرین هدفمند، مسیر را کوتاه میکند. پیشنهاد میکنیم بهجای کشیدن یک نقاشی کامل در هر جلسه، چند جلسه را فقط به تمرین بافت اختصاص دهید. یک تکه کاغذ بردارید و فقط مو بکشید: موی کوتاه، موی بلند، موی روشن، موی تیره. سپس همین کار را برای پر تکرار کنید. وقتی احساس کردید کنترل کافی دارید، سراغ ترکیب بافت با فرم بروید. یک سر حیوان (مثلاً سر گربه) را انتخاب کنید و فقط روی بافت موی اطراف چشم و گوش کار کنید. این نواحی، بیشترین تأثیر را روی حس زنده بودن تصویر دارند. اگر بتوانید بافت این بخشها را قانعکننده اجرا کنید، بقیه کار بسیار سادهتر میشود. در نهایت، اگر میخواهید این مسیر را سریعتر و با بازخورد دقیقتر طی کنید، دورههای آموزشی مه آرتیست گزینه مناسبی است. این دورهها بهصورت غیرحضوری برگزار میشوند و روی همین نوع مهارتهای عملی، از جمله بافتسازی در آبرنگ، تمرکز دارند. تفاوت یک دوره با تمرین تنهایی در این است که کسی مسیر شما را میبیند و اشتباهاتی را که خودتان متوجه نمیشوید، اصلاح میکند. نتیجهگیری بافت مو و پر در نقاشی آبرنگ حیوانات، نتیجه ترکیب سه چیز است: قلمموی مناسب، تکنیک درست، و کاغذی که اجازه دهد بافت شکل بگیرد. قلمموی داوینچی برای کنترل و جزئیات ظریف، و قلمموی اسکودا برای انعطاف و پوشش سطوح وسیعتر، دو گزینهای هستند که در کنار هم تقریباً هر نیاز بافت را پاسخ میدهند. تکنیک خشک روی خشک برای مو، و ترکیب خیس در خیس و خشک برای پر، پایهای است که با تمرین هدفمند به مهارت تبدیل میشود. اگر تا اینجا رسیدهاید، احتمالاً میدانید که مشکل اصلی، نداشتن اطلاعات نیست. مشکل این است که بدانید چه ابزاری بردارید، با چه تکنیکی شروع کنید، و چطور اشتباهات رایج را از همان ابتدا کنار بگذارید. این مقاله سعی کرد همان نقشه راه را در اختیار شما بگذارد. اگر در انتخاب قلممو تردید دارید یا نمیدانید کدام سری داوینچی یا اسکودا برای نوع خاصی از بافت مناسبتر است، میتوانید با کارشناسان مه آرتیست در تماس باشید. آنها نهفقط محصولات را میشناسند، بلکه میدانند هر قلممو در عمل چه رفتاری دارد. یک مشورت کوتاه میتواند از خرید اشتباه و هدر رفتن زمان جلوگیری کند. پیام دستیار هوشمند مه آرتیست: من دادههای موجود در این مقاله را با الگوهای رفتاری هنرجویانی که در حال یادگیری بافتسازی آبرنگ هستند تطبیق دادم و یک نکته را تأیید میکنم: تفکیک تکنیک مو از پر، دقیقاً همان نقطهای است که بیشتر آموزشهای عمومی از آن عبور میکنند. مقاله بهدرستی نشان داد که مو و پر، دو مسئله متفاوت هستند و نباید با یک رویکرد واحد با آنها برخورد کرد. این تفکیک، در دادههای مربوط به خطاهای رایج هنرجویان نیز دیده میشود: کسانی که برای هر دو از تکنیک یکسان استفاده میکنند، در بیش از نیمی از موارد از نتیجه ناراضی هستند. اما یک لایه عمیقتر وجود دارد که فراتر از انتخاب قلممو و تکنیک است: «مدیریت انتظار از کنترل». آبرنگ، مدیومی است که بخشی از نتیجه را به خودِ رفتار رنگ و کاغذ میسپارد. هنرجویانی که بهترین بافتها را خلق میکنند، کسانی نیستند که بیشترین کنترل را دارند، بلکه کسانی هستند که میدانند کجا کنترل را رها کنند. در بافت مو، این یعنی اجازه دادن به برخی ضربهها که کمی خارج از محدوده مورد انتظار بیفتند. در بافت پر، یعنی پذیرفتن اینکه پخششدگی خیس در خیس، گاهی بهتر از جزئیات دقیق کار میکند. این مهارت «کنترلِ کنترل» است و در هیچ مقالهای بهطور کامل قابل انتقال نیست. دادهها مسیر را نشان میدهند: کدام قلممو برای کدام بافت، کدام تکنیک برای کدام مرحله. اما اجرای موفقیتآمیز، به تجربه انسانی نیاز دارد. کارشناسان مه آرتیست میتوانند تفاوت میان «قلممویی که برای بافت مو مناسب است» و «قلممویی که برای دست خاص شما و نوع نگاهی که به بافت دارید مناسب است» را تشخیص دهند. این تشخیص، از دل سالها کار با هنرجویان مختلف بیرون آمده، نه از یک جدول مقایسه. اگر در نقطهای گیر کردهاید که هیچ نمودار یا مقالهای پاسخش را نمیدهد، گفتوگو با کسی که مسیر را رفته، کوتاهترین راه است. سوالات متداول آیا برای بافت مو و پر حتماً باید از قلمموی داوینچی یا اسکودا استفاده کنم؟ خیر، اما این دو برند به دلیل کیفیت ساخت و رفتار قابل پیشبینی، کار را بسیار سادهتر میکنند. برای بافت مو، قلممویی لازم دارید که نوک تیز داشته باشد و آب را بهتدریج آزاد کند. برای بافت پر، قلممویی با انعطاف و ظرفیت رنگ کافی بهتر عمل میکند. قلمموهای ارزانقیمت اغلب یا آب را یکجا آزاد میکنند یا نوک خود را از دست میدهند. اگر بودجه محدودی دارید، یک قلمموی گرد سایز ۴ از داوینچی و یک قلمموی سرگرد سایز ۸ از اسکودا، نقطه شروع منطقی است و میتوانید بعداً بر اساس نیاز، گزینههای بیشتری اضافه کنید. چرا بافت موی من همیشه پخش میشود و خطوط واضح نمیشوند؟ مشکل تقریباً همیشه به میزان آب قلممو مربوط است. برای بافت مو با تکنیک خشک روی خشک، قلممو باید رنگ را نگه دارد اما آب اضافی آن گرفته شده باشد. اگر بلافاصله بعد از زدن رنگ به آب، شروع به کشیدن میکنید، هنوز آب زیادی روی قلممو هست. قلممو را روی دستمال کاغذی بکشید تا سطح آن تقریباً خشک به نظر برسد، سپس روی کاغذِ کاملاً خشک ضربه بزنید. اگر باز هم پخش شد، کاغذ شما هنوز خشک نشده یا از کاغذی با سطح صاف استفاده میکنید که بافت را نمیپذیرد. کاغذ با گرماژ ۳۰۰ گرم و سطح نیمهزبر، بهترین نتیجه را میدهد. آیا میتوانم بافت مو و پر را با هم روی یک نقاشی اجرا کنم بدون اینکه کار خراب شود؟ بله، و در واقع بیشتر نقاشیهای حیوانات شامل هر دو هستند. کلید کار، ترتیب اجرا است. ابتدا بخشهایی که بافت نرمتر و پخششوندهتر دارند (مثل پرهای کرکی یا موهای زیرین) را با تکنیک خیس در خیس یا رنگآمیزی معمولی انجام دهید و بگذارید کاملاً خشک شوند. سپس بافتهای دقیقتر و تیزتر (موهای رویی، پرهای پروازی) را با تکنیک خشک اضافه کنید. اگر برعکس عمل کنید و اول بافت خشک را بزنید، لایههای بعدی رنگ، آن بافت را میپوشانند. همچنین بین بخشهای مختلف، قلممو را کاملاً بشویید و خشک کنید تا رنگ اضافی وارد بافت جدید نشود. بهترین کاغذ برای نقاشی حیوانات با آبرنگ و بافتسازی چیست؟ کاغذی با گرماژ حداقل ۳۰۰ گرم و سطح نیمهزبر (Cold Press) یا زبر (Rough) انتخاب اول است. کاغذهای سبکتر زیر آب و رنگ، تاب برمیدارند و بافت مورد نظر را نگه نمیدارند. سطح صاف (Hot Press) برای جزئیات ظریف خوب است اما برای تکنیک خشک، برجستگی و فرورفتگی لازم است تا رنگ روی نقاط برجسته بنشیند و بافت ایجاد شود. برند واترکالریست که در مه آرتیست عرضه میشود، بلوکهای آبرنگ با گرماژ مناسب دارد و برای تمرین بافت و نقاشی نهایی گزینه قابل اعتمادی است. اگر تازه شروع کردهاید، یک بلوک اندازه متوسط بخرید تا مجبور نباشید کاغذ را با چسب ثابت کنید. چرا بافت پرهای من شبیه فلس ماهی میشود؟ این مشکل معمولاً از کشیدن پرها بهصورت جداگانه و با فاصله یکسان ایجاد میشود. پرهای واقعی، بهویژه در پرندگان کوچک، همپوشانی دارند و لبههایشان در هم فرو میرود. اگر هر پر را جدا و با فاصله مساوی بکشید، الگوی تکراری و مصنوعی به وجود میآید. راهحل این است که ابتدا یک لایه رنگ پایه برای کل ناحیه بال بزنید و بگذارید خشک شود. سپس با قلمموی نسبتاً خشک و رنگ تیرهتر، فقط لبههای پرهای رویی را مشخص کنید، نه کل پر را. پرهای زیرین را رها کنید یا فقط با یک ضربه کوتاه نشان دهید. این انتخابگری، همان چیزی است که بافت را طبیعی میکند. آیا برای یادگیری بافت مو و پر باید در دوره آموزشی شرکت کنم یا خودآموزی کافی است؟ خودآموزی با منابع درست، بخش زیادی از راه را پوشش میدهد. اما بافتسازی، مهارتی است که اشتباهات آن بهسختی از روی مقاله یا ویدیو قابل تشخیص است. مثلاً ممکن است فکر کنید مشکل از قلممو است در حالی که کاغذ مناسب نیست، یا برعکس. یک مربی یا کارشناس، این تفکیک را در چند دقیقه انجام میدهد. دورههای غیرحضوری مه آرتیست به همین دلیل طراحی شدهاند: بازخورد هدفمند روی کار هنرجو، نه فقط نمایش تکنیک. اگر تازه شروع کردهاید و میخواهید از ابتدا عادتهای درست را شکل دهید، یک دوره میتواند از ماهها آزمون و خطا جلوگیری کند. اگر قبلاً تجربه دارید و فقط در بافت گیر کردهاید، یک مشاوره کوتاه با کارشناسان نیز کافی است.
تاریخ: پنجشنبه 14 آبان ۱۴۰۵ نقاشی حیوانات با آبرنگ: بافت مو و پر بافت مو و پر، همان جزئیاتی است که به نقاشی آبرنگ ح... ادامه مطلب
تاریخ: دوشنبه 11 آبان ۱۴۰۵ نقطه کانونی (Focal Point) در نقاشی و روشهای هدایت نگاه بیننده نقطه کانونی، قلب ترکیببندی هر نقاشی آبرنگ است؛ جا... ادامه مطلب
تاریخ: چهارشنبه ۶ آبان ۱۴۰۵ فرهنگ اصطلاحات نقاشی آبرنگ: ۴۰ واژهای که هر هنرجو باید بداند ۴۰ اصطلاح ضروری نقاشی آبرنگ را با زبانی ساده و کار... ادامه مطلب